هنر معماري در ايران از سابقه هاي كهن برخوردار است و در هر زمان دستهاي توان و ذهن خلاق و ذوق مردم هنردوست اين سرزمين ، پديده هايي شگرف به وجود آورده كه در بسياري از موارد ،‌ اصول آن ريشه هنر معماري جهان شده است .

پاره اي از اين آثار در گوشه و كنار كشور پهناور ايران حكايت معماري با شكوه ادوار صدها و يا هزار ساله را در قامتهاي استوار بناها نگهداري كرده است. معمولاً بناهاي مسكوني در شرايطي ساده­ تر از بناهاي اجتماعي مانند مسجد، مدرسه، بازار، كروانسرا، حمام و كاخهاي باشكوه و بسياري از بناهاي ديگر بنا مي شده و به علت عدم توانايي مالي و در مواردي بدون توجه به نكات كلي و اصولي، بناهاي مسكوني زودتر رو به تخريب رفته است .

        از جهت ديگر اصول ساختمان سازي بناهاي مسكوني داراي زماني متغير بوده كه اثر آن در هر زمان انگيزه خانه­ هاي مدرن و باب روز را در فكر سازندگان و صاحبكاران خود به خود به وجود آورده است. مسلماً اين امر خود در تخريب بناهاي مسكوني قديم و ساختن بناهاي جديد بر روي مكان و محل آنها سبب شده است كه آثار بناهاي مسكوني كهن كمتر به يادگار بماند. به طوري كه مشخص است خانه سازي ها به سبك معماري ساساني قبل از اسلام و يا در صدر اسلام با معماري چند صد ساله اخير داراي تفاوت فراوان بوده است.

گرايش ايرانيان به دين مبين اسلام و عقايد مذهبي و تعصبات قومي در اقوام ايراني، شكل بناهاي مسكوني را از حالتهاي باز و در هم به سوي بناها و فضايي راحت و به دور از چشم افراد نامحرم معطوف داشته. تا جايي كه بر اين اساس اصول بناهاي مسكوني را به صورت (بيروني و اندروني) مطرح ساخته است. پاره اي از اين بناهاي زيباي قديمي در شهرهايي چون كرمان، يزد، شيراز، اسفهان، كاشان، ري، تبريز، سمنان، مشهد و در بسياري از شهرهاي ديگر ايران تا به امروز به يادگار مانده است. اين بناها داراي دو اصل (بيروني و اندروني) بوده كه به شرح و چگونگي آن مي پردازيم .

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *